Ewangelia z dnia komentarzem: Wypełnić, nie znieść (Mt 5)

Ewangelia (Mt 5, 17-19): Nie znieść, ale dopełnić

Wchodzimy dziś w serce Kazania na Górze. Po błogosławieństwach i po wezwaniu do bycia solą i światłem, Jezus dotyka tematu, który dla Jego słuchaczy był najbardziej delikatny: Jego relacja do Prawa Mojżeszowego. Tłumy, które za Nim szły, znały Torę. Uczeni w Piśmie i faryzeusze oskarżali Go już w sercach o herezję, o podważanie tradycji ojców. I wtedy pada jedno z najważniejszych zdań Ewangelii: „Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić”.

To zdanie jest kluczem hermeneutycznym do całej Biblii. Bez niego nie zrozumiemy ani Starego, ani Nowego Testamentu. Jezus nie jest rewolucjonistą, który burzy przeszłość. Nie jest też konserwatystą, który zamraża literę. Jest Wypełnieniem.

Czym jest „wypełnić”?

Słowo „wypełnić” (gr. plerosai) oznacza coś znacznie więcej niż „zachować”. Znaczy: doprowadzić do pełni, nadać ostateczny sens, napełnić treścią to, co było zapowiedzią. Każdy przepis Prawa, każdy prorocki obraz, każdy rytuał świątyni, każda ofiara – wszystko to było jak pusty dzban czekający na wino. Jezus jest winem.

Gdy więc mówi: „ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z Prawa, aż wszystko się stanie”, nie oznacza to, że mamy zachowywać żydowskie przepisy rytualne czy pokarmowe (Sobór Jerozolimski w Dziejach Apostolskich wyraźnie to potwierdzi). Oznacza, że każde słowo Boga ma swój ciężar wieczności i osiąga swój cel w Chrystusie. Jota (hebr. jod) to najmniejsza litera alfabetu. Kreska to drobny znak odróżniający litery podobne. Jezus mówi: nic z Bożego słowa nie jest przypadkowe. Wszystko oddycha i zmierza ku Niemu.

Ostrzeżenie i obietnica: wielcy i mali w Królestwie

W wersecie 19 słyszymy słowa, które są jak miecz: „Kto by więc zniósł jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie nazwany najmniejszym w królestwie niebieskim. A kto by je wypełniał i nauczał, ten będzie nazwany wielkim w królestwie niebieskim”.

Zauważmy dwie rzeczy. Po pierwsze, Jezus nie mówi tu o przepisach rytualnych, ale o przykazaniach – o moralnym rdzeniu Prawa, które obowiązuje wszystkich. Nie możemy ich selekcjonować według ducha czasu. Po drugie, chodzi nie tylko o czyn, ale o nauczanie. Każdy z nas – rodzic, chrzestny, nauczyciel, influencer, ksiądz – będzie sądzony nie tylko z własnych uczynków, ale z tego, jak kształtował sumienia innych. Jeśli mówię: „to nic wielkiego, wszyscy tak robią, Bóg jest miłosierny” – i usprawiedliwiam grzech, staję się „najmniejszym”. Nie wypadam z Królestwa, ale marnuję swoje dziedzictwo.

Duch litery – co Jezus zmienił?

Czy Jezus coś zmienił? Zmienił wszystko, nic nie znosząc. Dopełnił przepisy kultowe, składając z siebie jedyną ofiarę miłą Ojcu. Przemienił prawo odwetu (oko za oko) w prawo miłości nieprzyjaciół. Proroctwa o Mesjaszu wypełnił swoim narodzeniem, życiem, śmiercią i zmartwychwstaniem. On nie przekreślił Starego Przymierza. On je wziął na swoje ramiona i wniósł na wyżyny Krzyża i Chwały.

Św. Augustyn pisał: „Prawo dane jest po to, byśmy szukali łaski. Łaska dana jest po to, byśmy mogli wypełnić Prawo”. Wypełnienie nie jest naszym dziełem. Jest dziełem Ducha Świętego, który mieszka w nas. Dlatego Jezus domaga się, byśmy nie tylko wypełniali, ale i nauczali. Bo wiara, która nie staje się misją, usycha.

Zakończenie: Wielcy w oczach Boga

Dziś Mistrz pyta każdego z nas: „Jak traktujesz moje przykazania? Czy wybierasz sobie tylko te, które ci pasują? Czy nauczasz innych – słowem, milczeniem lub przykładem – że można je lekceważyć?”.

Być wielkim w Królestwie – oto nasze powołanie. Nie chodzi o wielkość według świata, ale o wielkość duszy, która kocha Boże prawo, bo jest ono odbiciem Bożego serca. Kto szanuje najmniejsze przykazanie, ten szanuje samego Boga. I stanie się jak dom na skale – niewzruszony wobec burz tego świata.

„Panie Jezu, który sam jesteś wypełnieniem całego Prawa, daj mi serce, które nie lekceważy żadnego Twojego słowa. Naucz mnie kochać Twoje przykazania jako drogę do życia i mądrze przekazywać je tym, których stawiasz na mojej drodze. Amen.”

Ks. Ksawery

Kontakt

Masz pytania? Napisz do nas śmiało.

Email

apocrifo1815@gmail.com

© 2026. All rights reserved.

O nas | Polityka prywatności | Regulamin | Polityka zwrotów