Ewangelia z dnia komentarzem: Żniwo wielkie, robotników mało (Mt 9–10)

Ewangelia (Mt 9, 36 – 10, 8): Spojrzenie, które powołuje

Dzisiejsza Ewangelia otwiera przed nami jeden z najbardziej poruszających obrazów w całym Nowym Testamencie. Jezus patrzy na tłumy. Tłumy, które za Nim idą, słuchają Go, liczą na uzdrowienie. Ewangelista Mateusz zapisuje zdanie, które jest kluczem do Serca Zbawiciela: „A widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza”. To spojrzenie nie jest chłodną analizą socjologa. To Boskie współczucie, które porusza wnętrzności. Greckie słowo esplanchnisthe oznacza dosłownie „wzruszył się aż do trzewi”. Bóg nie patrzy na cierpienie człowieka z dystansu. Ono Go boli.

Żniwo wielkie – diagnoza naszego świata

Z tej litości rodzi się diagnoza i wezwanie. Jezus zwraca się do uczniów: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało”. Dziś te słowa są aktualne jak nigdy wcześniej. Świat jest polem dojrzałym do żniwa – ludzie szukają sensu, zagubieni w duchowej pustce, znękani przez ideologie, grzech i samotność. A robotników wciąż brakuje. Nie tylko kapłanów i osób konsekrowanych, ale także ojców, matek, nauczycieli, świadków w codzienności.

Jezus jednak nie każe nam popadać w pesymizm ani tworzyć strategii marketingowych dla powołań. Daje jedno, konkretne polecenie: „Proście Pana żniwa, aby wyprawił robotników na swoje żniwo”. Modlitwa o powołania nie jest pobożnym dodatkiem do duszpasterstwa. Jest jego sercem. Bo to Bóg powołuje. My jedynie prosimy, by to czynił. Gdzie umiera modlitwa błagalna, tam umiera płodność Kościoła.

Powołanie Dwunastu – Bóg wybiera z miłością

W drugiej części Ewangelii Jezus przechodzi od słów do czynu. Przywołuje swoich dwunastu uczniów – tych, których wcześniej wybrał na modlitwie – i udziela im władzy nad duchami nieczystymi oraz mocy uzdrawiania. Daje im udział w swojej własnej misji. To, co do tej pory czynił sam, teraz powierza im.

Imiona Dwunastu są wymienione z prostotą. Szymon, zwany Piotrem, i jego brat Andrzej. Jakub i Jan, synowie Zebedeusza. Filip i Bartłomiej. Tomasz i Mateusz – celnik, ten sam, który to pisze. Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, który Go zdradzi. Wśród nich są rybacy, kolaborant z Rzymem, zelota, sceptyk. Żaden nie pochodzi z elity kapłańskiej. Są zwykłymi ludźmi o różnych temperamentach i przeszłości. Jedno ich łączy: zostali wybrani. Bez ich zasług. Z czystej miłości.

Władza nad nieczystością – misja na dziś

Jezus daje im władzę – exousia. To nie jest władza polityczna ani administracyjna. To moc wypędzania duchów nieczystych i leczenia chorób. To znaczy, że posłannictwo Kościoła jest walką duchową i posługą miłosierdzia. Każdy z nas, na mocy chrztu, uczestniczy w tej misji. W naszych domach, miejscach pracy, relacjach – mamy wypędzać złe duchy: kłamstwa, nienawiści, rozpaczy. Mamy leczyć rany: samotności, odrzucenia, zwątpienia.

Zakończenie: Proś i idź

Dziś Jezus patrzy na ciebie tak samo, jak patrzył na tłumy w Galilei – z miłosierdziem, które porusza wnętrzności. Widzi twoje zmęczenie, zagubienie, twoją potrzebę uzdrowienia. Ale widzi też w tobie potencjalnego robotnika na swoje żniwo. Nie mów, że jesteś za słaby. Apostołowie też tacy byli.

Przyjmij dziś podwójne wezwanie. Po pierwsze, módl się o powołania – kapłańskie, zakonne, misyjne, a także o świętych małżonków i rodziców. Po drugie, usłysz, że sam jesteś posłany. Masz udział we władzy Chrystusa nad złem. Masz być Jego dłońmi, które uzdrawiają. Jego ustami, które głoszą: „Bliskie jest Królestwo Niebieskie”.

„Panie Jezu, który litowałeś się nad tłumami i wybrałeś prostych ludzi, by kontynuowali Twoją misję, rozpal w nas ogień gorliwości apostolskiej. Daj Kościołowi świętych robotników – kapłanów, zakonników i świeckich – którzy z radością i odwagą będą głosić Twoją bliskość. Amen.”

Ks. Ksawery

Kontakt

Masz pytania? Napisz do nas śmiało.

Email

apocrifo1815@gmail.com

© 2026. All rights reserved.

O nas | Polityka prywatności | Regulamin | Polityka zwrotów